Signalen van betrokken meisjes en jongens

Ook al durven de meeste meisjes en jongens niet openlijk over sexueel misbruik te praten, toch laten ze het merken om een eind te maken aan deze ondraagbare situatie. Het is echter voor derden vaak moeilijk, deze verborgen aanwijzingen te begrijpen.

Een teken voor sexueel misbruik kan zijn, dat het gedrag van het kind zonder enig herkenbare reden opeens verandert. Misschien is zij of hij plots in zich gekeerd of bekommerd, trekt zich terug, praat niet meer onbevangen van dagelijkse belevenissen. Of het kind is plots hypernerveus en onrustig, vertoont misschien een ongewoon agressief gedrag. Sommige meisjes en jongens doen spelend na waarover ze niet mogen spreken, of ze gebruiken een opvallend sexuele taal. Het kan zijn, dat het kind plots bepaalde plaatsen, situaties of personen mijdt. Je krijgt een gevoel van:

“Wat is er met haar aan de hand, ze was toch vroeger niet zo.”
“Er is iets wat met hem niet klopt, ik herken hem niet meer.”

Sommige meisjes en jongens zoeken tastend en langzaam een weg naar een gesprek. Ze maken aanduidingen, die we niet direkt verstaan en zeggen misschien:

“Mijnheer Dinges is stom”
of
“Ik wil niet meer met opa spelen”
of
“Ik ga niet meer naar mvrouw zus en zo voor bijles”.
Is het antwoord:
“Nu wordt maar niet brutaal, mijnheer Dinges is heel lief”
of
“Doe opa toch het plezier, hij houdt zo van jou”
of
“Je wilt toch goede punten hebben en daarvoor zijn de bijlessen belangrijk”

“Waarom vindt je dat mijnheer Dinges stom is?”
“Wat speel je dan met Opa?”
“Wat doet mevrouw zus en zo dan?”

Ieder kind probeert, het sexueel misbruik te verhinderen.

Het is misschien bijzonder aardig, ontwijkt de dader, neemt zijn hondje mee naar bed, probeert niet optevallen, probeert zich door dikke kleding te beschermen, barricadeert de deur van zijn kamer met speelgoed, slaapt in het bed van zijn zusje of broer, enz. enz.

Alle betrokken meisjes en jongens verzetten zich tegen het sexueel misbruik met alle middelen, die ze ter beschikking hebben.

Als de dader zich niet laat afschrikken, blijft er alleen nog maar de hoop, dat een volwassene uit de omgeving van het kind het veranderde gedrag opvalt en de stille boodschappen van het kind nagaat.

Dus:
Neem u zicht tijd om met uw dochter of uw zoon over alle belevenissen te praten. Wees open en geinteresseerd en luister goed. Snijdt het thema aan als er iets is, dat u opvalt, maar maak geen verwijten. Dring het kind niet uw mening op, maar laat het zijn eigen indrukken en ervaringen uiten.

En vertrouw op uw gevoelens als u denkt, dat er met uw kind iets niet in orde is.

(Bron: Gegen den sexuellen Missbrauch an Mädchen und Jungen. Ein Ratgeber für Mütter und Väter, uitgegeven door het AJS.)